Historia
Historia prokuratury w Polsce
Instytucja prokuratury pojawiła się w obrębie aparatu państwowego zaborców na początku XIX w. Ustrój prokuratury oparty na prawie zaborczym przetrwał do uzyskania przez Polskę niepodległości i funkcjonował przez pewien czas także w okresie międzywojennym.
Sytuacja zmieniła się w 1928 r. z chwilą wydania przez prezydenta rozporządzenia z mocą ustawy Prawo o ustroju sądów powszechnych. Nowe regulacje prawne ściśle powiązały prokuraturę z sądownictwem, a stanowisko Naczelnego Prokuratora połączono z funkcją Ministra Sprawiedliwości. Na szczeblu centralnym prokuratura podlega pod nadzór prokuratorski w Ministerstwie Sprawiedliwości, a jako jej jednostki organizacyjne powołano prokuraturę przy Sądzie Najwyższym, sądach apelacyjnych oraz sądach okręgowych. Instytucję przedwojennej prokuratury oparto na zasadzie centralizmu i hierarchicznego podporządkowania.